Cukrzyca, Endokrynologia, Zdrowie ogólne, Choroby nerek

Wpływ ciągłej interwencji opieki zdalnej, w tym ketozy żywieniowej, na funkcję nerek i stan zapalny u dorosłych z cukrzycą typu 2: analiza trajektorii klas utajonych post hoc

Przewlekła choroba nerek (PChN), a w szczególności nefropatia cukrzycowa, jest częstym i poważnym powikłaniem cukrzycy typu 2 (T2D). Zmniejszenie spadku szacowanego współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) może zmniejszyć ryzyko schyłkowej niewydolności nerek (ESKD). Chociaż inhibitory SGLT2 wykazują korzystny wpływ na nerki, niektóre dowody sugerują, że efekty te mogą być częściowo spowodowane ketozą niskiego stopnia.

W badaniu tym oceniano, czy ciągła zdalna interwencja opiekuńcza (CCI) obejmująca ketozę żywieniową poprzez dietę o bardzo niskiej zawartości węglowodanów może poprawić funkcję nerek i zmniejszyć stan zapalny u dorosłych z cukrzycą typu 2. Wyniki porównano z wynikami pacjentów objętych standardową opieką (UC) przez okres dwóch lat.

Kluczowe wnioski:

Funkcja nerek (nachylenie eGFR):

• Uczestnicy badania CCI mieli dodatni spadek eGFR wynoszący +0.91 ml/min/1.73 m²/rok, podczas gdy u uczestników badania UC spadek wyniósł -0.68.
• Wśród pacjentów z wyjściowym eGFR <90 różnica w nachyleniu była bardziej wyraźna: +3.04 (CCI) w porównaniu do +1.05 (UC).
• Wyższe średnie poziomy beta-hydroksybutyratu (BHB) we krwi w ciągu 12 miesięcy były niezależnie powiązane z większą poprawą eGFR, nawet po uwzględnieniu leków, danych demograficznych i utraty wagi.
• Zależność dawka-odpowiedź zaobserwowano w czterech klasach ketozy utajonej, przy czym największą poprawę odnotowano w grupie z ketozą długotrwałą (+6.28 w podgrupie z wyjściowym eGFR <90).

Przejścia między stadiami PChN (eGFR <60 na początku):

• Spośród 23 uczestników badania CCI z przewlekłą chorobą nerek w stadium 3 na początku badania:
• 53% poprawiło się do etapu 2
• 40% pozostało stabilne
• 0% przeszło do cięższych stadiów
• W grupie UC:
• 17% poprawy
• 67% pozostało w etapie 3
• 17% pogorszyło się do stopnia 4

Markery stanu zapalnego:

• Poziom hsCRP zmniejszył się po 2 latach o:
• −57.5% w długotrwałej ketozie
• −32.0% w umiarkowanej ketozie
• −40.7% w niskiej ketozie
• −28.0% w nieutrzymanej ketozie

Liczba białych krwinek (WBC) i stosunek neutrofili do limfocytów (NLR) również uległy znacznej poprawie, zwłaszcza w klasach o wyższym stopniu przestrzegania zaleceń.

Profil bezpieczeństwa:

• Poziom azotu mocznikowego we krwi (BUN) pozostawał stabilny i mieścił się w zakresie normy we wszystkich klasach ketozy oraz w grupie z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, co sugeruje, że interwencja nie wywołała stresu nerkowego spowodowanego spożyciem białka.

Analiza ta sugeruje, że ketoza żywieniowa, utrzymywana dzięki interwencji dietetycznej o niskiej zawartości węglowodanów w połączeniu z ciągłym zdalnym wsparciem, może poprawić funkcję nerek i zmniejszyć stan zapalny u dorosłych z cukrzycą typu 2. Efekty były zależne od dawki i najbardziej zauważalne u uczestników z początkowo upośledzoną funkcją nerek. Wyniki te potwierdzają potrzebę przeprowadzenia randomizowanych badań kontrolowanych w celu dalszej oceny strategii dietetycznych ketogenicznych jako uzupełniających lub alternatywnych metod leczenia farmakoterapii w przewlekłej chorobie nerek (PChN).