Padaczka, Zdrowie przewodu pokarmowego

Charakterystyka mikrobiomu kałowego u pacjentów stosujących dietę ketogeniczną w leczeniu padaczki lekoopornej

Dieta ketogeniczna jest uznaną metodą leczenia padaczki, ale jej skuteczność jest różna. Poprzednie badania sugerują, że mikrobiom jelitowy może wpływać na przeciwdrgawkowe działanie diety.

Niedawno przeprowadzone jednoośrodkowe, prospektywne badanie kohortowe miało na celu scharakteryzowanie zmian w mikrobiomie u pacjentów pediatrycznych będących na diecie ketogenicznej (KD) w porównaniu do pacjentów z padaczką lekooporną (DRE), którzy nie stosowali tej diety.

W badaniu wzięło udział 22 pacjentów pediatrycznych z DRE, z próbkami kału pobranymi od 4 pacjentów z KD i 9 pacjentów kontrolnych. Próbki kału zostały przeanalizowane w celu oceny różnorodności i liczebności bakterii. Pacjenci z KD byli na diecie średnio przez 53.5 miesiąca.

Główne ustalenia:

• U pacjentów poddanych diecie ketogenicznej zaobserwowano tendencję do zwiększonej różnorodności alfa w porównaniu z grupą kontrolną.
• U pacjentów z chorobą ketonową względna obfitość była wyższa Bacteroidowate, Ruminococcaceae, Prevotellata.
• U części pacjentów z grupy kontrolnej stwierdzono wysoki poziom Bifidobacterium, co może wskazywać na potencjalną wrażliwość na KD.

Wyniki sugerują, że KD może wpływać na różnorodność i skład mikrobiomu, co może odgrywać rolę w jego działaniu przeciwdrgawkowym. Obserwowany wzrost różnorodności alfa u pacjentów z KD kontrastuje z niektórymi wcześniejszymi badaniami, wskazując, że wyniki mogą zależeć od czynników takich jak wiek, czas trwania KD lub specyficzne dla pacjenta warunki

Należy zauważyć, że badanie nie osiągnęło zamierzonych celów rekrutacyjnych 40 pacjentów. Ponadto tylko 57% zarejestrowanych uczestników dostarczyło próbki, co podkreśla wyzwania związane z rekrutacją i pobieraniem próbek kału w badaniach pediatrycznych.

Przyszłe badania powinny obejmować większe, wieloośrodkowe badania z zastosowaniem standardowych protokołów biobankowania kału, aby potwierdzić te ustalenia i zidentyfikować predykcyjne biomarkery mikrobiologiczne skuteczności KD.