Rak, ćwiczenia i wydajność sportowa

Celowanie w zróżnicowany metabolizm substratów energetycznych w ramach terapeutycznej diety ketogenicznej: opis przypadku

Niniejszy raport przypadku analizuje związek między intensywnością wysiłku fizycznego a poziomem ketonów we krwi u 44-letniego pacjenta z glejakiem wielopostaciowym, który stosował terapeutyczną dietę ketogeniczną podczas chemioradioterapii. Chociaż diety ketogeniczne są coraz częściej badane jako terapia wspomagająca w leczeniu raka ze względu na ich potencjalne działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe, osiągnięcie i utrzymanie wysokiego poziomu ketonów może być trudne, szczególnie u osób dorosłych.

Pacjent stosował zmodyfikowaną dietę ketogeniczną (60–70 g białka dziennie, <20 g węglowodanów netto dziennie, 2,200–2,500 kcal dziennie), osiągając poziom ketonów ≥4 mmol/l i indeks glukozowo-ketonowy (GKI) ≤1 na wczesnym etapie leczenia. Początkowa aktywność fizyczna obejmowała intensywną wspinaczkę halową, którą później ograniczono ze względu na ryzyko napadów padaczkowych. Zmniejszenie intensywności ćwiczeń zbiegło się ze spadkiem poziomu ketonów, pomimo niezmienionego spożycia i podobnych deficytów kalorycznych.

Aby przetestować hipotezę, że to intensywność ćwiczeń, a nie czas ich trwania lub wydatek kaloryczny, wiąże się z wyższym poziomem ketonów, pacjent eksperymentował z alternatywnymi trybami ćwiczeń o wysokiej intensywności (np. jazdą na rowerze sprintem i treningiem obwodowym o wysokiej intensywności). Poziom ketonów powrócił do normy po ponownym wprowadzeniu aktywności o wysokiej intensywności, co sugeruje zależność dawka-odpowiedź.

Główne ustalenia:

Analiza regresji (Model 1: Maksymalne tętno jako wskaźnik intensywności):

• Poziom ketonów z poprzedniego dnia: najsilniejszy predyktor (β = 0.68, p < 0.001)
• Maksymalne tętno: istotny czynnik prognostyczny (β = 0.23, p = 0.009)
• Stosunek tłuszczu do diety, spożyte kalorie i aktywne kalorie wydatkowane: nieistotne statystycznie
• Model R² = 0.70

Analiza regresji (model 2: szacowane zużycie glikogenu mięśniowego):

• Poziom ketonów z poprzedniego dnia: β = 0.64, p < 0.001
• Szacowana degradacja glikogenu: β = 0.32, p < 0.001
• Stosunek kalorii do tłuszczu: nieistotny
• Model R² = 0.77

Interwencje i wyniki ćwiczeń:

• Intensywne wspinanie → Wysokie stężenie ketonów (≥4 mM)
• Umiarkowana jazda na rowerze/spacer → Niższe stężenie ketonów
• Sprinty interwałowe + HICT → Powrót do wysokiego poziomu ketonów

Niniejszy opis przypadku sugeruje, że intensywność ćwiczeń jest modyfikowalnym czynnikiem, który może wspierać lub podwyższać poziom ketonów podczas terapeutycznych diet ketogenicznych, potencjalnie umożliwiając bardziej elastyczne przestrzeganie diety. Potrzebne są badania kontrolowane w celu ustalenia związku przyczynowo-skutkowego i opracowania wytycznych dotyczących ćwiczeń, które zoptymalizują ketozę, szczególnie u pacjentów onkologicznych, którym zależy na utrzymaniu terapeutycznego poziomu ketonów.