Endokrynologia, Zespół metaboliczny, Otyłość
Hormony żołądkowo-jelitowe i subiektywne oceny apetytu po diecie niskowęglowodanowej w porównaniu z dietą niskotłuszczową i niskoenergetyczną u kobiet z lipedemą – randomizowane badanie kontrolowane

Badanie z randomizacją, którego wyniki opublikowano w kwietniu 2024 r., wykazało, że u kobiet z lipedemą, które stosowały dietę niskowęglowodanową, zaobserwowano większą poprawę bólu, samopoczucia i utraty tkanki tłuszczowej w porównaniu z kobietami stosującymi dietę niskotłuszczową.
W podanalizie tego badania, opublikowanej w listopadzie 2024 r., naukowcy porównali wpływ obu diet na hormony głodu (grelina), hormony sytości (CCK, GLP-1, PYY) i subiektywne oceny apetytu u uczestników.
W badaniu wzięło udział 55 kobiet z otyłością i lipedemą, które zostały losowo przydzielone do stosowania diety niskowęglowodanowej (LCD) z 75 gramami węglowodanów dziennie lub diety niskotłuszczowej (LFD) z 180 gramami dziennie przez osiem tygodni. Obie diety dostarczały 1200 kalorii i 60 gramów białka dziennie.
Kluczowe wnioski:
- Utrata masy ciała:W grupie stosującej dietę LCD odnotowano średnią redukcję masy ciała na poziomie 10.3%, podczas gdy w grupie stosującej dietę niskotłuszczową średnia redukcja wyniosła 7.3%.
- Ghrelin: Nie było zmian w stężeniu greliny na czczo w żadnej z grup. Jednak grupa LCD znacząco zmniejszyła stężenie greliny po posiłku w porównaniu z grupą niskotłuszczową.
- Inne hormony:Obie grupy wykazały redukcję poposiłkowego CCK, bez różnic między grupami. Nie zaobserwowano istotnych zmian w poziomach GLP-1 lub PYY między grupami.
- Oceny apetytu:Obie grupy zgłosiły zwiększone uczucie sytości poposiłkowej. Tylko grupa niskotłuszczowa doświadczyła zwiększonego głodu na czczo.
Wyniki te sugerują, że diety niskowęglowodanowe mogą poprawić regulację apetytu poprzez zmniejszenie greliny poposiłkowej i zwiększenie sytości, przyczyniając się do większej utraty wagi niż diety niskotłuszczowe, które dostarczają równoważne kalorie i białko. Potrzebne są dalsze badania, aby zbadać długoterminowe wyniki i wrażliwość hormonalną związaną z redukcją węglowodanów.