Zdrowie żołądkowo-jelitowe

Opis przypadku: Dieta mięsożerna i ketogenna w leczeniu choroby zapalnej jelit: seria przypadków 10 pacjentów

Diety ketogeniczne o bardzo niskiej zawartości węglowodanów, pierwotnie stosowane w padaczce dziecięcej, są obecnie uznawane za potencjalnie skuteczne w leczeniu innych schorzeń, w tym zaburzeń zdrowia psychicznego i przewlekłej choroby nerek. Dieta mięsożerna zyskuje coraz większe poparcie anegdotyczne w zakresie poprawy różnych problemów zdrowotnych.

W niedawno przeprowadzonej serii przypadków zbadano skutki stosowania diety ketogenicznej opartej na produktach zwierzęcych oraz diety mięsożernej u 10 pacjentów cierpiących na chorobę Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego, dwa rodzaje zapalnej choroby jelit (IBD).

U tych pacjentów, u których konwencjonalne leczenie nie przyniosło remisji, po stosowaniu tych diet przez okres od pięciu miesięcy do pięciu lat zaobserwowano szereg korzystnych zmian:

• U wszystkich 10 pacjentów odnotowano znaczną poprawę objawów i osiągnięto remisję kliniczną (na podstawie wyników Kwestionariusza Zapalnych Chorób Jelit).
• U pacjentów zaobserwowano poprawę wartości biomarkerów, w tym drastyczne obniżenie poziomu kalprotektyny, wskaźnika stanu zapalnego jelit.
• U większości pacjentów udało się odstawić leki i utrzymać remisję wyłącznie za pomocą diety.
• Utrata masy ciała (u pacjentów z nadwagą lub otyłością) i wzrost poziomu energii były powszechnymi objawami u pacjentów.
• Pacjenci twierdzili, że ich dieta była przyjemna, łatwa do utrzymania i znacząco poprawiała ich jakość życia.
• Diety okazały się skuteczne w przypadkach, gdy standardowe metody leczenia zawiodły.

Uważa się, że skuteczność tych podejść dietetycznych wynika ze zmniejszenia spożycia węglowodanów, wyeliminowania czynników wyzwalających odpowiedź immunologiczną, przeciwzapalnego działania ketozy oraz korzystnego wpływu diety ketogenicznej i diety ubogobłonnikowej na mikrobiom jelitowy.

Ta seria przypadków podkreśla potencjał diet ketogenicznych i mięsnych jako opcji terapeutycznych w leczeniu IBD. Autorzy przyznają jednak, że konieczne są dalsze badania w celu potwierdzenia tych ustaleń i oceny długoterminowego bezpieczeństwa. Przyszłe badania powinny porównywać te diety z innymi podejściami terapeutycznymi, aby lepiej zrozumieć ich korzyści i ryzyko w leczeniu IBD.