Zaburzenia psychiczne

Wpływ objawów i bezpieczeństwo terapii ketogenicznej u dorosłych z jadłowstrętem psychicznym: badanie wykonalności

Pomimo odzyskania masy ciała, wiele osób z jadłowstrętem psychicznym (AN) nadal doświadcza uporczywych objawów zaburzeń odżywiania i wysokiego wskaźnika nawrotów. Naukowcy zbadali, czy ketogeniczna terapia dietetyczna (KT) może być bezpiecznie stosowana u dorosłych z AN i czy może ona łagodzić objawy psychopatologiczne zaburzeń odżywiania i związane z nimi objawy psychologiczne.

W badaniu wzięło udział 22 kobiety w wieku 18–45 lat z AN, u których nastąpił powrót do prawidłowej masy ciała lub wystąpiła umiarkowana niedowaga (BMI >17.5 kg/m²). Uczestniczki stosowały dietę ketogeniczną, która przez 14 tygodni zapewniała około 70% kalorii z tłuszczu, 20% z białka i 10% z węglowodanów. Celem interwencji było utrzymanie masy ciała, a nie jej utrata. Ketozę odżywczą monitorowano poprzez pomiary stężenia β-hydroksybutyratu (BHB) we krwi, wykonywane codziennie przez pierwsze 14 dni, a następnie co tydzień, z docelowym zakresem BHB wynoszącym 0.5–3.0 mmol/l. Uczestniczki były monitorowane co tydzień pod kątem masy ciała, poziomu ketonów, objawów i działań niepożądanych.

Wyniki / Kluczowe ustalenia

Wykonalność i utrzymanie:

• Osiemnaście z 22 uczestników (82%) ukończyło 14-tygodniową interwencję.

Masa ciała i bezpieczeństwo:

• Wskaźnik BMI pozostawał stabilny przez cały okres badania, a u żadnego uczestnika nie odnotowano spadku poniżej minimalnego progu BMI wynoszącego 17.5 kg/m².
• Średnia zmiana BMI nie była statystycznie istotna.
• Nie odnotowano żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych.
• Zgłaszane działania niepożądane były na ogół łagodne i przemijające. Obejmowały mdłości, zaparcia i odwodnienie.

Objawy zaburzeń odżywiania: 

• Wyniki globalne Kwestionariusza Badania Zaburzeń Odżywiania (EDE-Q) uległy znacznej poprawie.
• Zaobserwowano również znaczną poprawę w zakresie powściągliwości, obaw o jedzenie, obaw o kształt i obaw o masę ciała (wszystkie p < 0.001).
• Do zakończenia badania 72% uczestników uzyskało wyniki EDE-Q mieszczące się w zakresie normy.

Depresja: 

• Wyniki Inwentarza Depresji Becka uległy znacznemu obniżeniu w trakcie leczenia (p < 0.001).
• Wyniki dotyczące depresji uległy normalizacji u wszystkich osób, które ukończyły badanie.

Wyniki psychologiczne i behawioralne: 

• Zaobserwowano znaczącą poprawę w zakresie niezadowolenia z wyglądu ciała, niskiej samooceny, wyobcowania osobistego, lęku, upośledzenia klinicznego i unikania krzywdy.
• Zaufanie do sygnałów głodu i sytości znacznie wzrosło.
• Stres związany z posiłkami znacznie się zmniejszył.

Trzymiesięczna obserwacja: 

• Trzydzieści dziewięć procent uczestników kontynuowało terapię ketogeniczną po zakończeniu badania.
• Nasilenie objawów wystąpiło u 28% pacjentów, którzy kontynuowali terapię KT, w porównaniu do 64% pacjentów, którzy przerwali jej stosowanie.

Wniosek

Niniejsze studium wykonalności sugeruje, że ketogeniczna terapia dietetyczna może być bezpiecznie stosowana u dorosłych z jadłowstrętem psychicznym, u których nastąpił powrót do prawidłowej masy ciała lub występuje łagodna niedowaga, bez klinicznie istotnej utraty masy ciała. U uczestników zaobserwowano poprawę w zakresie objawów zaburzeń odżywiania, depresji oraz kilku wskaźników dobrostanu psychicznego. Jednak ze względu na niewielką liczebność grupy badawczej, udział kobiet i brak grupy kontrolnej, wyniki należy traktować jako wstępne. Autorzy doszli do wniosku, że konieczne są większe, randomizowane badania kontrolowane, aby określić skuteczność terapii ketogenicznej i wyjaśnić jej mechanizmy.