Agoniści receptora GLP-1, takie jak Ozempic, Wegovy i Mounjaro, są coraz częściej przepisywane w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2 ze względu na ich udowodnioną skuteczność w zmniejszaniu apetytu, wspomaganiu utraty masy ciała i obniżaniu poziomu glukozy we krwi. (1, 2) Leki te zyskały ogromną popularność, napędzaną intensywnym marketingiem skierowanym zarówno do pracowników służby zdrowia, jak i do opinii publicznej. Jednak głównym problemem związanym z ich stosowaniem jest powrót do prawidłowej masy ciała po zaprzestaniu ich stosowania. (3, 4)
Czy dieta ketogeniczna może pomóc przeciwdziałać temu efektowi? Badania sugerują, że tak.
Powrót do poprzedniej wagi: powszechne wyzwanie
Badania pokazują, że zaprzestanie stosowania agonistów GLP-1 często prowadzi do ponownego wzrostu masy ciała i nawrotu problemów kardiometabolicznych, które uległy poprawie podczas leczenia. (3, 4) Analiza 327 osób stosujących lek GLP-1 przez 68 tygodni wykazała, że po zaprzestaniu leczenia odzyskali oni około dwóch trzecich utraconej początkowo masy ciała. Ich markery metaboliczne, takie jak poziom cukru we krwi i cholesterolu, również powróciły do poziomów zbliżonych do tych sprzed leczenia . (3)
Inną wadą przyjmowania leków GLP-1 jest to, że chociaż sprzyjają one utracie wagi, niedawno opublikowane badania pokazują, że około 15% do 60% utraty masy ciała pochodzi z masy beztłuszczowej. (5, 6) Jest to bardzo niepokojące, ponieważ zachowanie masy mięśniowej ma kluczowe znaczenie dla utrzymania tempa metabolizmu, ogólnego stanu zdrowia i funkcjonalności w miarę starzenia się. (7)
Potencjalne rozwiązanie: styl życia ketogeniczny
Artykuł naukowców z Virta Health, opublikowany w lutym 2024 roku, sugeruje, że dieta ketogeniczna może pomóc w utrzymaniu utraconej masy ciała po odstawieniu leków GLP-1. (8) W badaniu porównano dwie grupy pacjentów z cukrzycą typu 2 stosujących dietę ketogeniczną: jedna grupa kontynuowała terapię GLP-1, a druga zaprzestała jej stosowania. W ciągu 12 miesięcy obie grupy uniknęły ponownego przybrania utraconej masy ciała.
Wyniki są zachęcające:
- Ponad 70% pacjentów, którzy przerwali terapię GLP-1, utrzymało co najmniej 5% redukcję masy ciała po 12 miesiącach, a ponad połowa utrzymała utratę co najmniej 10%. Wyniki te były porównywalne — a w niektórych przypadkach nieco lepsze — od wyników obserwowanych u pacjentów, którzy kontynuowali stosowanie leków GLP-1.
- U pacjentów, którzy przerwali przyjmowanie leku GLP-1, zaobserwowano także poprawę kontroli glikemii, a poziom hemoglobiny A1c utrzymywał się poniżej progu cukrzycy.

Dlaczego to działa
Koncentrując się na bardzo niskim spożyciu węglowodanów, wysokim spożyciu tłuszczów i osiągnięciu ketozy, podejście ketogeniczne może zmniejszyć głód i zwiększyć uczucie sytości. (9, 10) Jest to zgodne z hamującym apetyt działaniem leków GLP-1, oferując naturalną i potencjalnie bardziej zrównoważoną alternatywę. Co więcej, solidne dowody naukowe potwierdzają skuteczność diet ketogenicznych w kontrolowaniu masy ciała i zespołu metabolicznego. ( 11) Przy odpowiedniej formulacji z odpowiednią ilością białka i niezbędnych składników odżywczych, podejście to można bezpiecznie utrzymać w dłuższej perspektywie. Wreszcie, w przeciwieństwie do utraty masy beztłuszczowej, która występuje w przypadku leków GLP-1, wykazano, że diety ketogeniczne pomagają zachować masę mięśniową podczas odchudzania. (12)
Utrzymanie wagi dzięki diecie ketogenicznej po zaprzestaniu stosowania GLP-1 Lek
Chociaż leki GLP-1 są skuteczne w odchudzaniu, ich wysoki koszt i ryzyko znacznej utraty masy mięśniowej i ponownego wzrostu wagi podkreślają potrzebę alternatywnych podejść. Przyjęcie ketogenicznego stylu życia po zaprzestaniu przyjmowania tych leków oferuje zrównoważoną strategię utrzymania utraty masy ciała i wspierania zdrowia metabolicznego.
Jeśli rozważasz takie podejście, ważne jest, aby współpracować z lekarzem, aby zapewnić bezpieczną i skuteczną zmianę. Najważniejsze jest to, że długoterminowa utrata wagi jest możliwa bez konieczności przyjmowania leków przez całe życie.
LITERATURA
- Semaglutyd raz w tygodniu u dorosłych z nadwagą lub otyłością, New England Journal of Medicine, 2021
- Skuteczność i bezpieczeństwo nowego podwójnego agonisty receptora GIP i GLP-1, tirzepatidu, u pacjentów z cukrzycą typu 2 (SURPASS-1): podwójnie zaślepione, randomizowane badanie fazy 3 Lancet, 2021
- Powrót masy ciała i skutki kardiometaboliczne po odstawieniu semaglutydu: rozszerzenie badania STEP 1, Cukrzyca, Otyłość i Metabolizm, 2022
- Wpływ ciągłego cotygodniowego podskórnego semaglutydu w porównaniu z placebo na utrzymanie utraty wagi u dorosłych z nadwagą lub otyłością: randomizowane badanie kliniczne STEP 4, JAMA, 2021
- Zmiany w beztłuszczowej masie ciała w wyniku terapii opartych na peptydzie glukagonopodobnym 1 i strategii łagodzenia, Cukrzyca, Otyłość i Metabolizm, 2024
- Utrata masy mięśniowej szkieletowej i sarkopenia w farmakoterapii otyłości, Nature Reviews Endokrynologia, 2024
- „Utrzymanie funkcji mięśni przez całe życie: stan nauki” Amerykańskie czasopismo medycyny fizykalnej i rehabilitacji, 2020
- Wpływ odstawienia agonisty peptydu glukagonopodobnego 1 w cukrzycy typu 2 w warunkach rzeczywistych: badanie kohortowe z dopasowanym wynikiem skłonności, Terapia cukrzycy, 2024
- Dieta ketogeniczna i regulacja apetytu, Aktualna opinia w zakresie żywienia klinicznego i opieki metabolicznej, 2021
- Związek ketozy i zmian w markerach apetytu z utratą masy ciała po diecie o bardzo niskiej zawartości energiiOtyłość, 2020
- Korzyści diety ketogennej w zakresie utraty masy ciała, kontroli glikemii i profili lipidowych u pacjentów z nadwagą i cukrzycą typu 2: metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych, Międzynarodowe czasopismo badań środowiskowych i zdrowia publicznego, 2022
- Wpływ diety ketogenicznej na tkankę tłuszczową, masę mięśniową i wydajność ćwiczeń: przegląd, Aktywność fizyczna i odżywianie, 2023
Niniejszy blog ma charakter wyłącznie informacyjny i nie powinien zastępować profesjonalnej porady medycznej, diagnozy ani leczenia. W przypadku pytań dotyczących stanu zdrowia lub obaw związanych z samopoczuciem, zawsze skonsultuj się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Franziska Spritzler, RD, CDE