Trudno mi uwierzyć w różnicę w moim wyglądzie. Nie mam zbyt wielu zdjęć przed, ponieważ zawsze chowałam się przed aparatem. Później też nie mam ich zbyt wiele, bo stare nawyki trudno wykorzenić.
Jestem na diecie ketonowej od 22 miesięcy i schudłem ponad 90 funtów. Nie wiem dokładnie, ile jest „+”, bo kiedy już dotarłam do „One” Derland, przestałam się ważyć. Skala działa na mnie psychologicznie. Moje motto to trzymać się poza wagą i na liczniku. Miernik poziomu glukozy i ketonów we krwi Keto-Mojo był moim najcenniejszym pomocnikiem dietetycznym od pierwszego dnia. Potwierdza i zapewnia, że jem żywność, która utrzymuje mnie w ketozie. Nie mogę się doczekać pomiaru na mierniku, zamiast bać się wejść na wagę. Utrata masy ciała była po prostu niesamowitym efektem ubocznym diety ketonowej.
Naprawdę jestem wracającym do zdrowia karbaholikiem. Jestem wdzięczny, że uwolniłem się od szponów mojego uzależnienia. Nazywam to uzależnieniem od cukru, ale tak naprawdę byłem uzależniony od pikantnych węglowodanów. Co to znaczy?
Nasz organizm niemal natychmiast rozkłada węglowodany (inaczej węglowodany) na glukozę (cukier), więc spożycie jakiejkolwiek formy węglowodanów powoduje skoki poziomu cukru we krwi. Tak się składa, że nie byłem „słodyczem”, chciałem mieć cały chleb, głęboką pizzę, makarony i chipsy ziemniaczane, które mogłem zmieścić w ustach. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że żyłem od pizzy z głębokim daniem do pizzy z głębokim daniem. Zjadłbym cały na lunch, a 4 godziny później zamówiłbym kolejny. Nie mogłem przestać myśleć o jedzeniu i nie miałem kontroli, aby zatrzymać błędne koło objadania się tym okropnym narkotykiem, który miał we mnie swoje szpony. To niesamowite, jak teraz, w pełni przystosowany do tłuszczu i głęboko w ketozie, mogę z łatwością codziennie stosować dłuższe posty i posty przerywane. Przeważnie jem jeden posiłek dziennie (OMAD) szybciej. Mój najdłuższy jak dotąd przedłużony post trwa 122 godziny, czyli nieco ponad 5 dni. Mój cel na rok 2021 to pościć przez cały tydzień.
Droga do trzeźwości od cukru nie była łatwa, ale w końcu dotarła do mnie akceptacja tego, że jestem dosłownie uzależniona od cukru/węglowodanów i że w uzależnieniu nie ma umiaru. Czy potrafisz sobie wyobrazić osobę uzależnioną od metamfetaminy lub alkoholika i mówiącą: „Będę brać metamfetaminę tylko raz w tygodniu albo pić tylko w święta lub uroczystości?” Cóż, taka była moja strategia przez pierwszą połowę mojego życia, jeśli chodzi o jedzenie, i ostatecznie to ona prowadziła do porażki za porażką, za porażką.
Przytyłem do 289 funtów i byłem chorobliwie otyły, przygnębiony, chronicznie zmęczony i chory i zmęczony byciem chorym i zmęczonym. Wydałem 1000 dolarów na lekarzy i terapeutów i NIKT nie był w stanie dowiedzieć się, co jest ze mną nie tak. Powiedziano mi, że to mogą być hormony, moja tarczyca, choroby autoimmunologiczne i wiele innych bezużytecznych odpowiedzi. Poważnie myślałam, że tak właśnie wygląda dorastanie i szczerze mówiąc, nie mogłam się doczekać długiego życia. Pogodziłam się z myślą, że jestem gruba, zmęczona, obolała, przygnębiona i ospała. Porzuciłem swój 22-letni biznes, wycofałem się z większości przyjaźni i zapadłem w sen zimowy w czymś, co lubię nazywać „moim kokonem”.
Swoją podróż do życia rozpoczęłam od kontaktu Katarzyny Harris, trener keto, którego obserwowałem od kilku miesięcy na Facebooku. Jej podróż po ketozie jest niezwykle inspirująca i zawsze podziwiałam jej przejrzystość.
Szukałem PROGRAMU. Chciałem zaplanować posiłki i wszystko mi przeliterować, żebym nie musiał myśleć, tylko postępować zgodnie ze wskazówkami. Katrina powiedziała, że to tak nie działa. Powiedziała, że muszę aktywnie uczestniczyć w zmianie stylu życia i przekonała mnie, że mam prawdziwe uzależnienie od cukru/węglowodanów i że muszę rzucić cukier na całe życie, a nie dla utraty wagi. To Katrina powiedziała, że w uzależnieniu nie ma umiaru. To powiedzenie utknęło. Wziąłem każdy produkt w moim domu, który zawierał cukier (lub jakąkolwiek jego postać) w składnikach i pozbyłem się go. Rzuciłem palenie zimnego indyka i dzisiaj od 642 dni jestem trzeźwy. Ani jednego oszusta.
Mam świadomość, że nie jestem wyleczony, ale w remisji. Muszę zachować świadomość, że łatwo mogę popaść w dawne uzależnienia. Każdy zakątek mojego życia jest bezcukrowy i przyjazny dla ketonów. Nauczyłam się czytać etykiety, zadawać pytania w restauracjach i co najważniejsze przygotowywać prawdziwe, łatwe i pyszne jedzenie.
Zamiast czuć się pozbawionym, mówiąc: „Nie mogę tego zjeść”, zmieniłem swój sposób myślenia na nastawiony na wzmacnianie, mówiąc: „Decyduję się tego nie jeść”. Taka prosta zmiana, a mentalnie – dla mnie monumentalna.
Czuję siłę i kontrolę nad swoim zdrowiem. Jestem podekscytowana, że nauczyłam się uważnie słuchać potrzeb mojego ciała i dosłownie czuć, jak goi się i staje się silniejsza każdego dnia. Jestem dumnym Ketończykiem na całe życie i będę wykrzykiwał pochwały życia Keto z dachów, aby wszyscy mogli je usłyszeć. Korzyści płynące z tego niesamowitego sposobu życia są dla mnie bezdyskusyjne. Jestem ich chodzącym, mówiącym świadectwem.
