Διαβήτης, Παχυσαρκία

Επίδραση της κετογονικής και της μεσογειακής δίαιτας στο προφίλ του εντερικού μικροβιώματος και τα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς με διαβήτη και παχυσαρκία που δεν έχουν λάβει πρωτοθεραπεία: Μια 12μηνη πιλοτική μελέτη

Μια 12μηνη μελέτη συνέκρινε τις επιδράσεις μιας κετογονικής δίαιτας πολύ χαμηλών θερμίδων και μιας μεσογειακής διατροφής στο μικροβίωμα του εντέρου και τα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία που δεν είχαν λάβει πρωτοθεραπεία.

Έντεκα ασθενείς ακολούθησαν είτε μια κετογονική δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων (ομάδα KETO) είτε μια μεσογειακή δίαιτα (ομάδα MEDI). Μετά από δύο μήνες, η ομάδα KETO μεταπήδησε στη μεσογειακή διατροφή και και οι δύο ομάδες ακολούθησαν την ίδια δίαιτα από τον τέταρτο μήνα και μετά.

Σημαντικά ευρήματα

Κλινικά αποτελέσματα:

• Στους 6 μήνες, η ομάδα KETO παρουσίασε μεγαλύτερες βελτιώσεις σε μεταβολικούς δείκτες από την ομάδα MEDI:
  • ΔΜΣ μειωμένος κατά 5.8 kg/m²
  • Η περιφέρεια μέσης μειώθηκε κατά 6.25 ίντσες (15.9 cm)
  • Η HbA1c μειώθηκε από 6.7% σε 5.5%
  • Τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν από 158 σε 95 mg/dL

• Στους 12 μήνες, και οι δύο ομάδες ανέκτησαν κάποιο βάρος, με μια πιο έντονη ανάκαμψη στην ομάδα KETO, η οποία είχε μεταβεί στη μεσογειακή διατροφή.
  • Η ποιότητα ζωής βελτιώθηκε περισσότερο στην ομάδα KETO, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της κετογονικής δίαιτας πολύ χαμηλών θερμίδων.

Αλλαγές της μικροχλωρίδας του εντέρου:

• Στους 6 μήνες, η ομάδα KETO είχε μεγαλύτερη στροφή προς τα ωφέλιμα βακτήρια, συμπεριλαμβανομένων Akkermansia muciniphila και  Χριστενενελλοειδή, μειώνοντας παράλληλα τα ταξινομικά είδη που συνδέονται με μεταβολικές διαταραχές.
• Στους 12 μήνες, οι περισσότερες αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου μειώθηκαν αλλά παρέμειναν πάνω από την αρχική τιμή.

Σε αυτήν τη μελέτη, μια κετογονική δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων οδήγησε σε μεγαλύτερες βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις στον μεταβολισμό και τη μικροχλωρίδα, αλλά τα οφέλη μειώθηκαν μετά τη μετάβαση σε μια μεσογειακή διατροφή. Μπορεί να είναι αποτελεσματική ως αρχική παρέμβαση για τον διαβήτη και την παχυσαρκία, αλλά οι μακροπρόθεσμες στρατηγικές απαιτούν περαιτέρω έρευνα.