Νευρολογία, Παχυσαρκία

Αποτελεσματικότητα, ασφάλεια και ανεκτικότητα της κετογονικής δίαιτας πολύ χαμηλών θερμίδων σε παχύσαρκες γυναίκες με ινομυαλγία: μια πιλοτική παρεμβατική μελέτη

Αυτή η πιλοτική μελέτη εξετάζει τα αποτελέσματα της κετογονικής δίαιτας πολύ χαμηλών θερμίδων (VLCKD) σε παχύσαρκες γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με ινομυαλγία, λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και επιδείνωσης των συμπτωμάτων ινομυαλγίας και τα πιθανά θεραπευτικά οφέλη της VLCKD για καταστάσεις που σχετίζονται με την ινομυαλγία.

Μέθοδοι:

Γυναίκες ασθενείς με ινομυαλγία και ΔΜΣ ≥30 kg/m2 υποβλήθηκαν σε VLCKD. Η δίαιτα ξεκίνησε με μια κετογονική φάση, ακολουθούμενη από μια σταδιακή επανεισαγωγή υδατανθράκων. Η μελέτη παρακολούθησε τις αλλαγές στο ΔΜΣ, το Ερωτηματολόγιο Επιπτώσεων Ινομυαλγίας (FIQ) και διάφορες άλλες κλίμακες υγείας και ευεξίας.

Αποτελέσματα:

Από τους 20 συμμετέχοντες, οι 18 ολοκλήρωσαν τη μελέτη, με μέση ηλικία τα 51.3 έτη και ΔΜΣ 37.2 kg/m2. Όλοι οι συμμετέχοντες έχασαν βάρος κατά τη διάρκεια της κετογονικής φάσης και αυτή η απώλεια βάρους διατηρήθηκε ακόμη και μετά την επανεισαγωγή υδατανθράκων. Σημαντικές μειώσεις στις βαθμολογίες FIQ έδειξαν βελτίωση στα συμπτώματα ινομυαλγίας. Βελτιώσεις παρατηρήθηκαν επίσης στις βαθμολογίες άγχους, κατάθλιψης και ποιότητας ζωής. Το 89% των ασθενών παρουσίασαν κλινικά σημαντικές μειώσεις στο FIQ στο πρώτο σημείο ελέγχου. Ωστόσο, δεν βρέθηκε άμεση συσχέτιση μεταξύ της αλλαγής του ΔΜΣ και των βελτιώσεων στα συμπτώματα της ινομυαλγίας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν μικρές, χωρίς να προκύψουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλεια.

Συμπέρασμα:

Το VLCKD φαίνεται αποτελεσματικό για ασθενείς με ινομυαλγία, όπως αποδεικνύεται από τη βελτίωση σε διάφορες πτυχές της νόσου, ακόμη και μετά την επανεισαγωγή υδατανθράκων.

Η υποκείμενη επιστήμη προτείνει ότι τα κετονοσώματα από το VLCKD μπορεί να βοηθήσουν στη ρύθμιση της νευροφλεγμονής, ενός ύποπτου παράγοντα που συμβάλλει στην ινομυαλγία, όπως υποστηρίζεται από απεικονιστικές μελέτες και την παρουσία προφλεγμονωδών παραγόντων στο νωτιαίο υγρό ασθενών με ινομυαλγία.

Το βήτα-υδροξυβουτυρικό και το ακετοξικό έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν το νευρικό σύστημα μειώνοντας το οξειδωτικό στρες και επηρεάζοντας τα μιτοχόνδρια, τις διαδικασίες μεταγραφής και τη μικροχλωρίδα του εντέρου.

Ενώ οι πλήρεις επιπτώσεις της νευροφλεγμονής στην ινομυαλγία δεν είναι απολύτως σαφείς, η αντιμετώπισή της θα μπορούσε να προσφέρει μια δυνητικά νέα θεραπευτική προσέγγιση για τους ασθενείς με ινομυαλγία.