Διαβήτης

Επιδράσεις της συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης έναντι της παρακολούθησης της γλυκόζης αίματος κατά τη διάρκεια μιας διατροφικής παρέμβασης με περιορισμό υδατανθράκων σε άτομα με διαβήτη τύπου 2: Αποτελέσματα παρακολούθησης 6 μηνών από μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή

Η μελέτη IGNITE (Επιπτώσεις της παρακολούθησης της γλυκόζης και της διατροφής στον χρόνο εντός εύρους) ήταν μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που συνέκρινε τη συνεχή παρακολούθηση της γλυκόζης (CGM) και την παρακολούθηση της γλυκόζης στο αίμα (BGM) για έξι μήνες σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 που ακολουθούσαν ένα ιατρικά επιβλεπόμενο πρόγραμμα κετογονικής δίαιτας. Η παρέμβαση περιελάμβανε μια δίαιτα πολύ χαμηλών υδατανθράκων και συνεχή τηλε-φροντίδα, με και τις δύο ομάδες να λαμβάνουν την ίδια διατροφική καθοδήγηση και κλινική υποστήριξη. Στόχος ήταν να προσδιοριστεί εάν η CGM προσέφερε πρόσθετα οφέλη έναντι της BGM στον γλυκαιμικό έλεγχο, τη χρήση φαρμάκων, την απώλεια βάρους και τα σχετικά αποτελέσματα.

Συνολικά 163 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 53 έτη, μέση HbA1c 8.1%) τυχαιοποιήθηκαν είτε σε CGM είτε σε BGM. Όλοι οι συμμετέχοντες παρακολουθούσαν τα επίπεδα γλυκόζης και κετονών στο αίμα τους και καθοδηγούνταν να διατηρούν τη διατροφική κέτωση. Οι κύριες αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη και στους 6 μήνες, βασιζόμενοι σε προηγούμενα δεδομένα αποτελεσμάτων 3 μηνών.

Αποτελέσματα

• Ο χρόνος εντός εύρους (70–180 mg/dL) αυξήθηκε από 61% σε 87% στην ομάδα CGM και από 63% σε 88% στην ομάδα BGM
• Η HbA1c μειώθηκε κατά 1.6 ποσοστιαίες μονάδες στην ομάδα CGM και κατά 1.3 μονάδες στην ομάδα BGM
• Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες μείωσαν την ημερήσια πρόσληψη υδατανθράκων κατά πάνω από 120 γραμμάρια και την πρόσληψη θερμίδων κατά περισσότερο από 600 kcal, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.
• Το σωματικό βάρος μειώθηκε κατά περίπου 22 κιλά στην ομάδα CGM και 10 κιλά στην ομάδα BGM.
• Πάνω από το 70% των συμμετεχόντων έχασαν τουλάχιστον το 5% του αρχικού τους βάρους.
• Η ένταση της φαρμακευτικής αγωγής για τον διαβήτη, όπως μετρήθηκε με το Medication Effect Score, μειώθηκε και στις δύο ομάδες, ιδιαίτερα λόγω των μειώσεων στη χρήση σουλφονυλουρίας και αναστολέων SGLT2.
• Οι βαθμολογίες δυσφορίας για τον διαβήτη βελτιώθηκαν παρόμοια και στις δύο ομάδες, με μειώσεις στις συναισθηματικές συνιστώσες, τις συνιστώσες δυσφορίας από τον πάροχο και τη συνιστώσα της θεραπευτικής αγωγής.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι τόσο η CGM όσο και η BGM είναι αποτελεσματικά εργαλεία για την υποστήριξη των γλυκαιμικών βελτιώσεων και της απώλειας βάρους στο πλαίσιο μιας δίαιτας περιορισμένης σε υδατάνθρακες και απομακρυσμένης φροντίδας. Η CGM δεν παρείχε πρόσθετο όφελος σε σχέση με την BGM σε αυτό το πλαίσιο.