Διαβήτης

Η παρέμβαση στη διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες στο mHealth βελτιώνει το γλυκαιμικό προφίλ, την αρτηριακή πίεση και το βάρος σε άτομα με διαβήτη τύπου 2

Μια μονομερής μελέτη εξέτασε τις επιπτώσεις μιας διαιτητικής παρέμβασης χαμηλών υδατανθράκων μέσω κινητού (mHealth) που πραγματοποιήθηκε μέσω της εφαρμογής Defeat Diabetes σε 99 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 (T2D) σε όλη την Αυστραλία. Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν ένα δομημένο ψηφιακό πρόγραμμα για τρεις μήνες, με στόχο τη μείωση της ημερήσιας πρόσληψης υδατανθράκων. Η εφαρμογή παρείχε εκπαίδευση μέσω βίντεο, συνταγές, προγράμματα γευμάτων και υποστήριξη από ομοτίμους, με τους συμμετέχοντες να παρακολουθούνται εξ αποστάσεως από τους γενικούς ιατρούς τους για γλυκαιμικούς δείκτες, αρτηριακή πίεση και χρήση φαρμάκων.

Η παρέμβαση ενσωματώθηκε στην καθημερινή πρωτοβάθμια φροντίδα, χωρίς να απαιτούνται πρόσθετες κλινικές επισκέψεις πέραν της τυπικής φροντίδας για τον ΣΔ2. Η διατροφική πρόσληψη και η τήρηση των διατροφικών συνηθειών των συμμετεχόντων αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας αρχεία τροφίμων και ανακλήσεις.

Σημαντικά ευρήματα:

• Η HbA1c μειώθηκε κατά 1.0% κατά μέσο όροe (95% ΔΕ: −1.3 έως −0.7), με το 85% των συμμετεχόντων να παρουσιάζουν βελτίωση.
• Το 52% των συμμετεχόντων πέτυχε HbA1c <6.5%, κάτω από το διαγνωστικό όριο διαβήτη.
• 21 συμμετέχοντες μείωσαν τη φαρμακευτική αγωγή για τον διαβήτη και δύο τη διέκοψαν εντελώς.
• Οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν ≤50 g υδατανθράκων/ημέρα είχαν μεγαλύτερη μείωση της HbA1c (-0.5%) και έχασαν περισσότερο βάρος (-2.1 kg, p < 0.05) από εκείνους που κατανάλωναν > 50 g υδατανθράκων/ημέρα.
• Η συστολική αρτηριακή πίεση βελτιώθηκε κατά 6 mmHg, χωρίς σημαντική αλλαγή στη σωματική δραστηριότητα.
• Η ψηφιακή παροχή υπηρεσιών επέτρεψε την ευρεία προσβασιμότητα και ενσωματώθηκε άψογα στο υπάρχον πλαίσιο υγειονομικής περίθαλψης της Αυστραλίας.

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι μια απομακρυσμένη, βασισμένη σε εφαρμογή, παρέμβαση πολύ χαμηλών υδατανθράκων μπορεί να οδηγήσει σε κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στον γλυκαιμικό έλεγχο, τη μείωση της φαρμακευτικής αγωγής και τους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου σε ενήλικες με ΣΔ2. Αυτό το μοντέλο προσφέρει μια κλιμακούμενη, οικονομικά αποδοτική εναλλακτική λύση σε προγράμματα με φυσική παρουσία που απαιτούν περισσότερους πόρους.