Γενική Υγεία, Μεταβολικό Σύνδρομο

Καταστολή και Γήρανση της Κέτωσης (KetoSAge): Η Επίδραση της Καταστολής της Κέτωσης στους Βιοδείκτες GKI και Ήπατος σε Υγιείς Γυναίκες

Μια μη τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη δοκιμή εξέτασε τις επιδράσεις της βραχυπρόθεσμης καταστολής της κέτωσης σε ηπατικούς βιοδείκτες και μεταβολικές παραμέτρους σε δέκα υγιείς, αδύνατες, προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που είχαν ακολουθήσει κετογονική δίαιτα για κατά μέσο όρο 3.9 χρόνια.

Οι συμμετέχοντες προχώρησαν σε τρία στάδια μελέτης:

1. Φάση 1 (P1): Βασική διατροφική κέτωση (NK)
2. Φάση 2 (P2): Καταστολή της κέτωσης με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες (~267 g/ημέρα) για 21 ημέρες
3. Φάση 3 (P3): Επιστροφή στην διατροφική κέτωση για 21 ημέρες

Δείγματα αίματος νηστείας και ημερήσιες μετρήσεις δείκτη κετόνης γλυκόζης (GKI) συλλέχθηκαν μετά από κάθε φάση. Τα αποτελέσματα επικεντρώθηκαν στην αντίσταση στην ινσουλίνη (HOMA-IR, ινσουλίνη και GKI) και στους ηπατικούς βιοδείκτες (ALT, AST, GGT, ALP και αναλογία ALT/AST).

Βασικά αποτελέσματα

Κατά την καταστολή της κέτωσης (P2 έναντι P1):

• Αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη
• • • Το HOMA-IR αυξήθηκε κατά 2.13 φορές
    • Η ινσουλίνη νηστείας αυξήθηκε 1.83 φορές
• Το GKI αυξήθηκε απότομα
• • • Ο δείκτης GKI της Ημέρας Εργασίας αυξήθηκε κατά 22.3 φορές
    • Ο μέσος όρος GKI 21 ημερών αυξήθηκε 20 φορές
• Αυξημένοι βιοδείκτες ήπατος
• • • Η ALT αυξήθηκε 1.85 φορές
    • Το GGT αυξήθηκε 1.29 φορές
    • Η αναλογία ALT/AST αυξήθηκε κατά 1.30 φορές
    • Οι AST και ALP αυξήθηκαν επίσης, αν και δεν έφτασαν όλες οι αλλαγές σε στατιστική σημαντικότητα.
    • Οι ηπατικοί δείκτες συσχετίστηκαν θετικά με την ινσουλίνη, το HOMA-IR και το GKI.

Μετά την επιστροφή στην κέτωση (P3 έναντι P2):

• Όλοι οι αυξημένοι δείκτες (ALT, GGT, ALT/AST, HOMA-IR, GKI) επέστρεψαν στα αρχικά επίπεδα.
• Η ALP παρουσίασε πτωτική τάση, αλλά παρέμεινε ελαφρώς πάνω από την αρχική τιμή.

Συμπέρασμα

Η βραχυπρόθεσμη καταστολή της κέτωσης μέσω της αυξημένης πρόσληψης υδατανθράκων οδήγησε σε μετρήσιμες αυξήσεις στην αντίσταση στην ινσουλίνη και στα επίπεδα των ηπατικών ενζύμων σε λεπτές, υγιείς γυναίκες. Αυτές οι αλλαγές αντιστράφηκαν με την επανέναρξη μιας κετογονικής δίαιτας. Η ALT, η GGT και η αναλογία ALT/AST φαίνεται να είναι ευαίσθητοι δείκτες πρώιμου μεταβολικού στρες, ακόμη και σε λεπτές γυναίκες. Η διατήρηση της κέτωσης υποστηρίζει πιο ευνοϊκά προφίλ ηπατικών και μεταβολικών βιοδεικτών.