Γαστρεντερική Υγεία, Διαβήτης, Ενδοκρινικό, Μεταβολικό Σύνδρομο

Επίδραση της περιεκτικότητας σε μακροθρεπτικά συστατικά της διατροφής στην καρδιομεταβολική απόκριση στην απώλεια βάρους: Μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή  

Σε αυτήν την τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή του 2026, οι ερευνητές συνέκριναν τρεις διαφορετικές διατροφικές προσεγγίσεις σε ενήλικες με μεταβολικά ανθυγιεινή παχυσαρκία, που ορίζεται από την παχυσαρκία, τον προδιαβήτη και την ηπατική στεάτωση. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε μια κετογονική δίαιτα πολύ χαμηλών υδατανθράκων, μια μεσογειακή δίαιτα ή μια δίαιτα πολύ χαμηλών λιπαρών, με έμφαση στα φυτά. Παρέχονταν όλες οι τροφές και η τήρηση ξεπερνούσε το 95%. Οι δίαιτες παρείχαν περίπου 4%, 50% και 70% της ενέργειας από υδατάνθρακες, αντίστοιχα.

Από τους 55 τυχαιοποιημένους συμμετέχοντες, 42 ολοκλήρωσαν τη μελέτη, με 14 σε κάθε ομάδα. Οι συμμετέχοντες είχαν μέση ηλικία 43 έτη και ΔΜΣ 38.9 kg/m². Αντί να συγκρίνουν τα αποτελέσματα μετά από μια καθορισμένη περίοδο, οι ερευνητές επανέλαβαν λεπτομερείς μεταβολικές δοκιμές μόλις οι συμμετέχοντες είχαν επιτύχει απώλεια βάρους περίπου 10%, κάτι που χρειάστηκε περίπου πέντε μήνες σε όλες τις ομάδες. Αυτή η αντίστοιχη απώλεια βάρους επέτρεψε στους ερευνητές να εξετάσουν εάν η σύνθεση της διατροφής επηρέασε τις μεταβολικές βελτιώσεις πέρα ​​από τις επιπτώσεις της ίδιας της απώλειας βάρους.

Αποτελέσματα/Βασικά ευρήματα

• Και οι τρεις δίαιτες οδήγησαν σε απώλεια βάρους περίπου 10% και βελτίωσαν αρκετές καρδιομεταβολικές μετρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας στην ινσουλίνη των σκελετικών μυών.
• Η κετογονική δίαιτα προκάλεσε μεγαλύτερες μειώσεις στο ηπατικό λίπος, στην ηπατική ευαισθησία στην ινσουλίνη, στην ενδογενή παραγωγή γλυκόζης και στην ηπατική de novo λιπογένεση σε σχέση με τη μεσογειακή ή τη δίαιτα πολύ χαμηλών λιπαρών.
• Η ευαισθησία στην ινσουλίνη ολόκληρου του σώματος βελτιώθηκε σε όλες τις ομάδες, με μεγαλύτερη βελτίωση στην κετογονική δίαιτα από ό,τι στη μεσογειακή δίαιτα.
• Η ύφεση του προδιαβήτη παρατηρήθηκε στο 50% της ομάδας που ακολούθησε την κετογονική δίαιτα, σε σύγκριση με το 29% της ομάδας που ακολούθησε τη μεσογειακή δίαιτα και το 7% της ομάδας που ακολούθησε την πολύ χαμηλή σε λιπαρά δίαιτα.
• Οι συγκεντρώσεις ινσουλίνης 24 ωρών μειώθηκαν κατά 74% με την κετογονική δίαιτα, σε σύγκριση με 44% και 27% με τη μεσογειακή και τη δίαιτα πολύ χαμηλών λιπαρών, αντίστοιχα.
• Παρά το γεγονός ότι παρείχε το 23% της ενέργειας από κορεσμένα λιπαρά, η κετογονική δίαιτα προκάλεσε παρόμοιες αλλαγές στη συνολική χοληστερόλη, την LDL χοληστερόλη, την απολιποπρωτεΐνη Β και την αρτηριακή πίεση με τις άλλες δίαιτες.
•  Αν και και οι τρεις δίαιτες μείωσαν τα τριγλυκερίδια νηστείας, η ομάδα της κετογονικής δίαιτας παρουσίασε τη μεγαλύτερη μείωση.

Συμπέρασμα

Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σύνθεση των μακροθρεπτικών συστατικών της διατροφής μπορεί να τροποποιήσει τα μεταβολικά οφέλη της μέτριας απώλειας βάρους. Ενώ και οι τρεις δίαιτες βελτίωσαν την μεταβολική υγεία, η απώλεια βάρους που επιτεύχθηκε με μια κετογονική δίαιτα πολύ χαμηλών υδατανθράκων παρήγαγε μεγαλύτερα οφέλη για διάφορα αποτελέσματα, ιδιαίτερα για την ηπατική ευαισθησία στην ινσουλίνη και τον ηπατικό μεταβολισμό.