Καρκίνος, Ενδοκρινικός

Μια τυχαιοποιημένη δοκιμή φάσης II με γεμσιταβίνη, ναβ-πακλιταξέλη, σισπλατίνη με ή χωρίς ιατρικά επιβλεπόμενη κετογονική δίαιτα για ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος

Το αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος (PDAC) είναι ένας εξαιρετικά θανατηφόρος καρκίνος με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, ιδιαίτερα σε μεταστατικό περιβάλλον. Έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον για μεταβολικές θεραπείες όπως οι κετογονικές δίαιτες, οι οποίες περιορίζουν τους υδατάνθρακες και αυξάνουν τα κετονικά σώματα όπως το βήτα-υδροξυβουτυρικό (BHB). Προκλινικές μελέτες υποδηλώνουν ότι οι κετογονικές δίαιτες μπορούν να εκμεταλλευτούν τις μεταβολικές ευπάθειες στους όγκους του παγκρέατος και ενδεχομένως να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας.

Αυτή η τυχαιοποιημένη δοκιμή φάσης II περιελάμβανε 32 ασθενείς με πρωτοθεραπευμένο μεταστατικό PDAC. Οι συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν γεμσιταβίνη, ναμπ-πακλιταξέλη και σισπλατίνη παράλληλα είτε με ιατρικά επιβλεπόμενη κετογονική δίαιτα (MSKD) είτε με συνήθη δίαιτα. Οι ασθενείς που συμμετείχαν στην κετογονική παρέμβαση έλαβαν εξ αποστάσεως διατροφική καθοδήγηση και παρακολούθηση κετονών για τη διατήρηση των επιπέδων BHB μεταξύ 0.5 και 3.0 mmol/L. Η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν το κύριο καταληκτικό σημείο, με τη συνολική επιβίωση, την ασφάλεια, τους μεταβολικούς δείκτες, τις αλλαγές στο μικροβίωμα και την ποιότητα ζωής να αξιολογούνται ως δευτερεύοντα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα:

Κέτωση και Προσκόλληση

• 15 από τους 16 ασθενείς στην ομάδα MSKD πέτυχαν διατροφική κέτωση σε κάποιο σημείο της μελέτης.
• Η διάμεση αναλογία ημερών σε κέτωση ήταν 39.4%, με μέσα επίπεδα BHB 0.49 mmol/L.

Επιβίωση Χωρίς Εξέλιξη (PFS) και Συνολική επιβίωση (OS)

• Η διάμεση PFS ήταν 8.5 μήνες στην ομάδα MSKD έναντι 6.2 μηνών στην ομάδα ελέγχου.
• Η διάμεση συνολική επιβίωση (OS) ήταν 13.7 μήνες στην ομάδα MSKD σε σύγκριση με 10.2 μήνες στην ομάδα χωρίς MSKD.

Απόκριση όγκου

• Μερικές ανταποκρίσεις παρατηρήθηκαν στο 68.8% των ασθενών με MSKD σε σύγκριση με 31.2% στην ομάδα ελέγχου.

Μεταβολικές Αλλαγές

• Οι ασθενείς στην κετογονική δίαιτα είχαν χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης με την πάροδο του χρόνου και μεγαλύτερες μειώσεις στην HbA1c από την ομάδα ελέγχου.
• Το βάρος παρέμεινε σταθερό στην ομάδα MSKD κατά τη διάρκεια των πρώτων κύκλων θεραπείας.

Επιδράσεις στο μικροβίωμα

• Η ομάδα MSKD έδειξε εμπλουτισμό δυνητικά ωφέλιμων βακτηρίων του εντέρου, όπως Akkermansia muciniphila, Intestinimonas butyriciproducensκαι Streptococcus thermophilus.

Ασφάλεια και Ποιότητα Ζωής

• Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη διατροφή ήταν ήπιες και περιελάμβαναν κόπωση, δυσκοιλιότητα και μειωμένη όρεξη.
• Τα ποσοστά σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη χημειοθεραπεία ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων.
• Οι βαθμολογίες ποιότητας ζωής παρέμειναν σταθερές στην ομάδα της κετογονικής δίαιτας, χωρίς σημαντική μείωση κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
• Συμπέρασμα

Σε αυτήν την τυχαιοποιημένη δοκιμή φάσης II, μια ιατρικά επιβλεπόμενη κετογονική δίαιτα ήταν εφικτή και καλά ανεκτή σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία. Παρόλο που η μελέτη δεν είχε δυνατότητα για οριστικά αποτελέσματα, οι ασθενείς που ακολούθησαν την κετογονική παρέμβαση έδειξαν τάσεις προς βελτιωμένη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και συνολική επιβίωση χωρίς αυξημένη τοξικότητα ή μειωμένη ποιότητα ζωής. Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν περαιτέρω διερεύνηση της κετογονικής μεταβολικής θεραπείας ως συμπλήρωμα στην τυπική θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος σε μεγαλύτερες, επαρκώς ισχυρές κλινικές δοκιμές.