Καρδιαγγειακή νόσος, Μεταβολικό σύνδρομο, Παχυσαρκία
Συγκριτικές Επιδράσεις της Διατροφής με Περιορισμένο Χρόνο και της Κετογονικής Δίαιτας στον Καρδιαγγειακό Κίνδυνο σε Άτομα με Παχυσαρκία: Μια Διαχρονική Ανάλυση Μεταβολικών, Ανθρωπομετρικών και Τρόπου Ζωής Παράγοντων

Αυτή η 12-εβδομάδων παρεμβατική, μη τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη αξιολόγησε τη συγκριτική αποτελεσματικότητα δύο δημοφιλών διατροφικών στρατηγικών - της τροποποιημένης κετογονικής δίαιτας (KD) και της χρονικά περιορισμένης διατροφής (TRE) - στη μεταβολική υγεία και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε άτομα με παχυσαρκία. Συνολικά 49 ενήλικες που ζήτησαν διατροφική καθοδήγηση καταχωρήθηκαν είτε στην ομάδα KD (n = 23) είτε στην ομάδα TRE (n = 26) και παρακολουθήθηκαν υπό επαγγελματική επίβλεψη. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η αλλαγή στον καρδιαγγειακό κίνδυνο όπως αξιολογήθηκε με τη βαθμολογία QRISK3, έναν επικυρωμένο 10ετή εκτιμητή κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων.
Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες παρουσίασαν σημαντικές βελτιώσεις στο βάρος, την περιφέρεια μέσης και τις βαθμολογίες QRISK3. Ωστόσο, η ομάδα KD πέτυχε πιο έντονα οφέλη σε διάφορους καρδιομεταβολικούς δείκτες. Και οι δύο παρεμβάσεις ήταν καλά ανεκτές, χωρίς να αναφερθούν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Βασικά Αποτελέσματα / Ευρήματα:
Βαθμολογία QRISK3:
- Ομάδα KD: Διάμεση μείωση 38.98%
- Ομάδα TRE: Διάμεση μείωση 2.16%
Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ):
- ΚΔ: –12.71%
- Συνολική Συνολική Ισοτιμία (ΣΣΕ): –4.06%
Περιφέρεια μέσης:
- ΚΔ: –11.43%
- Συνολική Συνολική Ισοτιμία (ΣΣΕ): –1.73%
HDL-C (καλή χοληστερόλη):
- ΚΔ: +12.73%
- Συνολική Συνολική Ισοτιμία (ΣΣΕ): –2.07%
Συστολική αρτηριακή πίεση:
- ΚΔ: –8.97%
- Συνολική Συνολική Ισοτιμία (ΣΣΕ): –1.42%
HbA1c:
- ΚΔ: –8.33%
- Συνολική Συνολική Ισοτιμία (ΣΣΕ): –1.58%
Τόσο η κετογονική δίαιτα όσο και η χρονικά περιορισμένη διατροφή βελτίωσαν τους δείκτες μεταβολικής υγείας και καρδιαγγειακού κινδύνου σε άτομα με παχυσαρκία. Ωστόσο, η κετογονική δίαιτα παρήγαγε μεγαλύτερες βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις στις περισσότερες μεταβλητές. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ένα πιθανό κλινικό πλεονέκτημα της KD, ιδιαίτερα σε άτομα με υψηλότερο καρδιομεταβολικό κίνδυνο, αν και η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερες, τυχαιοποιημένες δοκιμές.