Διαβήτης

Μεγαλύτερη μείωση της αναλογίας προινσουλίνης-C-πεπτιδίου με κετογονική έναντι δίαιτας ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2

Αυτή η τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή αξιολόγησε κατά πόσον μια κετογονική δίαιτα (KD) μειώνει το στρες των βήτα κυττάρων σε μεγαλύτερο βαθμό από μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών (LFD) σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 (T2D). Η δυσλειτουργία των βήτα κυττάρων παίζει κεντρικό ρόλο στην εξέλιξη του T2D και η αναλογία προινσουλίνης προς C-πεπτίδιο (PICP) είναι ένας χρήσιμος δείκτης στρες των βήτα κυττάρων, με υψηλότερες τιμές να υποδεικνύουν μειωμένη επεξεργασία ινσουλίνης.

Πενήντα ένας ενήλικες με ΣΔ τύπου 2, μέσης ηλικίας 55 ετών, τυχαιοποιήθηκαν σε μια δίαιτα με διαβήτη τύπου 2 (~9% υδατάνθρακες, 65% λίπος) ή σε μια δίαιτα με μειωμένο βάρος (~55% υδατάνθρακες, 20% λίπος) για 12 εβδομάδες. Οι δίαιτες σχεδιάστηκαν για τη διατήρηση του σωματικού βάρους, επιτρέποντας την αξιολόγηση των επιδράσεων της σύνθεσης των μακροθρεπτικών συστατικών χωρίς την αρνητική επίδραση της απώλειας βάρους. Οι συμμετέχοντες λάμβαναν όλα τα τρόφιμα και συναντιόντουσαν εβδομαδιαίως με έναν διαιτολόγο.

Η λειτουργία των βήτα κυττάρων αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας πολυφασικό υπεργλυκαιμικό σφιγκτήρα, συμπεριλαμβανομένης της PICP νηστείας και μετά την πρόκληση, καθώς και των οξειών και μέγιστων αποκρίσεων του C-πεπτιδίου.

Σημαντικά ευρήματα:

• Στρες νηστείας στα βήτα κύτταρα (PICP₀)
  • • Περίπου 56% μεγαλύτερη μείωση με KD σε σύγκριση με LFD
• Στρες βήτα κυττάρων μετά την πρόκληση (PICP₁₉₀)
  • • Περίπου 49% μεγαλύτερη μείωση με KD σε σύγκριση με LFD
• Σχέσεις λειτουργίας βήτα-κυττάρων
  • • Οι μειώσεις στο PICP συσχετίστηκαν με βελτιώσεις στην έκκριση ινσουλίνης
    • Η αλλαγή στην οξεία απόκριση του C-πεπτιδίου συσχετίστηκε με αλλαγές στο PICP₀
    • Οι μειώσεις στο PICP₁₉₀ συσχετίστηκαν επίσης με αυξήσεις στη μέγιστη απόκριση του C-πεπτιδίου
• Ευρήματα ανεξάρτητα από το βάρος
  • • Το σωματικό βάρος παρέμεινε σταθερό και δεν συσχετίστηκε με αλλαγές στο PICP, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επιδράσεις οφείλονταν στη σύνθεση της διατροφής και όχι στην απώλεια βάρους.

Συμπέρασμα

Μια κετογονική δίαιτα μείωσε το στρες των βήτα κυττάρων σε μεγαλύτερο βαθμό από μια δίαιτα χαμηλών λιπαρών σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, όπως αντικατοπτρίζεται από τις μεγαλύτερες μειώσεις στο PICP. Επειδή το σωματικό βάρος διατηρήθηκε, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο ίδιος ο περιορισμός των υδατανθράκων - και όχι η απώλεια βάρους - μπορεί να παίζει άμεσο ρόλο στη βελτίωση της λειτουργίας των βήτα κυττάρων. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί εάν αυτά τα αποτελέσματα μεταφράζονται σε μακροπρόθεσμη διατήρηση της υγείας των βήτα κυττάρων.