ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Μετεγχειρητική υποτροπή καρκίνου του παγκρέατος που ελέγχεται για 9 μήνες αποκλειστικά με αυστηρό περιορισμό υδατανθράκων: κετογονική δίαιτα

Αυτή η αναφορά περίπτωσης καταγράφει την εμπειρία μιας 60χρονης γυναίκας ασθενούς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος (PDAC), της οποίας η μεταστατική υποτροπή σταθεροποιήθηκε για εννέα μήνες μέσω κετογονικής δίαιτας μετά από διακοπή περαιτέρω χημειοθεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Το PDAC έχει υψηλό ποσοστό υποτροπής και κακή πρόγνωση, με μέσο όρο επιβίωσης λιγότερο από ένα έτος ακόμη και μετά από συστηματική θεραπεία.

Η ασθενής έλαβε αρχικά χημειοθεραπεία με γεμσιταβίνη και ναβ-πακλιταξέλη και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Ολοκλήρωσε έξι μήνες παρακολούθησης με χημειοθεραπεία S-1. 22 μήνες μετά την επέμβαση, εμφανίστηκαν πνευμονικές μεταστάσεις. Ένας ακόμη χρόνος γεμσιταβίνης συν ναβ-πακλιταξέλης οδήγησε σε μερική ανταπόκριση, ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία και έξι ακόμη μήνες S-1. Δέκα μήνες αργότερα, ο καρκίνος εξελίχθηκε ξανά. Λόγω προηγούμενων παρενεργειών που περιελάμβαναν κόπωση, νευροπάθεια και τριχόπτωση, αρνήθηκε περαιτέρω χημειοθεραπεία και επέλεξε να ξεκινήσει κετογονική δίαιτα ως μόνη θεραπεία.

Η δίαιτα περιελάμβανε λιγότερα από 50 γραμμάρια συνολικών υδατανθράκων την ημέρα, με τις περισσότερες θερμίδες να προέρχονται από λίπος, συμπεριλαμβανομένων των τριγλυκεριδίων μέσης αλυσίδας. Ένας διαιτολόγος επανεξέτασε τα γεύματα καθημερινά για τους πρώτους τρεις μήνες για να διασφαλίσει την αυστηρή τήρηση, μαζί με την καθημερινή παρακολούθηση των κετονών ούρων.

Σημαντικά ευρήματα:

• Η εξέλιξη του όγκου καταστέλλεται για 9 μήνεςs μόνο με την κετογονική δίαιτα· οι πνευμονικές μεταστάσεις παρέμειναν σταθερές (23-24 mm).
• Τα επίπεδα των δεικτών όγκου CA19-9 παρέμειναν σταθερά (738–783 U/mL) κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
• Η ανάλυση της σύνθεσης του σώματος έδειξε ότι η ακούσια απώλεια βάρους οφειλόταν κυρίως στη λιπώδη μάζα, με διατηρημένη μυϊκή μάζα.
• Ο ασθενής ανέχτηκε καλά τη δίαιτα, χωρίς πείνα, τριχόπτωση ή άλλες παρενέργειες.
• Στους 12 μήνες, η νόσος εξελίχθηκε (το CA19-9 αυξήθηκε σε 2142 U/mL). Η γεμσιταβίνη επανεισήχθη παράλληλα με την κετογονική δίαιτα.
• Η επιβίωση παρατάθηκε, με τον ασθενή να ζει 24 μήνες μετά την έναρξη της κετογονικής δίαιτας.
• Ο καρκινικός ιστός έδειξε υψηλή έκφραση GLUT-1, υποδεικνύοντας εξάρτηση από τον μεταβολισμό της γλυκόζης, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει την ανταπόκριση στον περιορισμό των υδατανθράκων.

Αυτή η περίπτωση υποδηλώνει ότι μια κετογονική δίαιτα μπορεί να βοηθήσει στην προσωρινή επιβράδυνση της εξέλιξης του όγκου στον προχωρημένο καρκίνο του παγκρέατος, ιδιαίτερα σε ασθενείς των οποίων οι όγκοι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον μεταβολισμό της γλυκόζης. Μπορεί να προσφέρει μια υποστηρικτική επιλογή για άτομα που δεν μπορούν να ανεχθούν τη χημειοθεραπεία λόγω παρενεργειών. Ωστόσο, ενώ το αποτέλεσμα είναι ενθαρρυντικό, απαιτείται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθεί η αποτελεσματικότητά της, η ιδανική εφαρμογή της και ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπός της.