Διαβήτης

Ο αντίκτυπος της συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης έναντι της παρακολούθησης της γλυκόζης αίματος για την υποστήριξη μιας παρέμβασης διατροφής περιορισμένης σε υδατάνθρακες σε άτομα με διαβήτη τύπου 2

Οι κετογονικές παρεμβάσεις που υποστηρίζονται από εξ αποστάσεως, συνεχή φροντίδα έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 (T2D). Αυτή η μελέτη συνέκρινε τη χρήση συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) έναντι παρακολούθησης γλυκόζης αίματος (BGM) στην καθοδήγηση διατροφικών επιλογών και διαχείρισης φαρμάκων κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος κετογονικής δίαιτας υπό ιατρική επίβλεψη.

Συνολικά 163 ενήλικες με T2D (μέση διάρκεια: 9.7 έτη, αρχική τιμή HbA1c: 8.1%) τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα CGM (n = 81) και στην ομάδα BGM (n = 82)

Οι συμμετέχοντες ακολούθησαν μια κετογονική παρέμβαση με απομακρυσμένη συνεχή φροντίδα, υποστηριζόμενη από δεδομένα CGM ή BGM. Η γλυκαιμία, η χρήση φαρμάκων, η διατροφική πρόσληψη και το βάρος αξιολογήθηκαν κατά την έναρξη, τον 1ο μήνα και τον μήνα 3.

Σημαντικά ευρήματα:

• Βελτιωμένος γλυκαιμικός έλεγχος:
  Ο χρόνος στο εύρος (70–180 mg/dL) αυξήθηκε σημαντικά και στις δύο ομάδες από την έναρξη έως τον μήνα 3: ομάδα CGM, από 61% σε 89%. Ομάδα BGM, από 63% σε 85% (P <0.001).
  Η HbA1c μειώθηκε κατά τουλάχιστον 1.5% και στις δύο ομάδες (P <0.001).
• Μειωμένη χρήση φαρμάκων:
  Τα φάρμακα για τον διαβήτη αποεντατικοποιήθηκαν, όπως αντικατοπτρίζεται από τις μειωμένες βαθμολογίες επίδρασης των φαρμάκων (P <0.001).
• Διατροφικές αλλαγές και απώλεια βάρους:
  Η συνολική πρόσληψη ενέργειας και υδατανθράκων μειώθηκε σημαντικά (P < 0.001). Οι συμμετέχοντες και στις δύο ομάδες πέτυχαν κλινικά σημαντική απώλεια βάρους (P <0.001).
• Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ CGM και BGM:
  Ενώ και οι δύο ομάδες παρουσίασαν ουσιαστικές βελτιώσεις, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές ως προς το εύρος χρόνου, τη μείωση της HbA1c ή άλλα αποτελέσματα μεταξύ των σκελών CGM και BGM.

Συνοπτικά, σε αυτή τη μελέτη τόσο το CGM όσο και το BGM υποστήριξαν αποτελεσματικά τον γλυκαιμικό έλεγχο, την απώλεια βάρους και τη μείωση της φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με T2D μετά από ένα πρόγραμμα κετογονικής δίαιτας υπό ιατρική επίβλεψη. Ενώ το CGM μπορεί να παρέχει πρόσθετες μετρήσεις για τις ομάδες φροντίδας, το BGM παρέμεινε μια βιώσιμη επιλογή για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων σε αυτόν τον πληθυσμό.