Διαβήτης, Παχυσαρκία, Μεταβολικό Σύνδρομο, Γενική Υγεία

Ψηφιακά ενισχυμένη κετογονική δίαιτα έναντι δίαιτας χαμηλών λιπαρών για καρδιο-νεφρική-μεταβολική υγεία σε έναν κυρίως ισπανόφωνο ενήλικο πληθυσμό με υπερβολικό βάρος ή παχυσαρκία: Πιλοτική τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή

Αυτή η 6μηνη πιλοτική τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη (RCT) εξέτασε μια ψηφιακά ενισχυμένη κετογονική δίαιτα (KD) έναντι μιας ψηφιακά ενισχυμένης δίαιτας χαμηλών λιπαρών (LFD) σε 60 ενήλικες, κυρίως ισπανόφωνους, με υπερβολικό βάρος ή παχυσαρκία. Και οι δύο ομάδες έλαβαν την ίδια ψηφιακή υποστήριξη (ασύγχρονα μαθήματα, φορητές συσκευές, συνδεδεμένη ζυγαριά, αυτοπαρακολούθηση μέσω εφαρμογής και εβδομαδιαία εξατομικευμένη ανατροφοδότηση). Οι συμμετέχοντες μέτρησαν το τριχοειδές β-υδροξυβουτυρικό οξύ καθημερινά για 2 εβδομάδες και στη συνέχεια δύο φορές την εβδομάδα. Πρωταρχικοί στόχοι ήταν η σκοπιμότητα και η προκαταρκτική αποτελεσματικότητα στα καρδιονεφρικά μεταβολικά αποτελέσματα, με στοχευμένους μεταβολίτες πλάσματος να δοκιμάζονται για να διερευνηθεί η ανταπόκριση των βιοδεικτών.

Αποτελέσματα:

• Βάρος & ΔΜΣ (εντός ομάδων): Τόσο η KD όσο και η LFD μείωσαν το βάρος και τον ΔΜΣ στους 3 και 6 μήνες. Τα προσαρμοσμένα μοντέλα εκτίμησαν την KD σε -5.5 kg έναντι της LFD σε -3.9 kg στους 3 μήνες, με παρόμοια μεγέθη στους 6 μήνες. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων δεν ήταν σημαντικές.
• Γλυκαιμία: Η HbA1c βελτιώθηκε μόνο στη νόσο KD (6.0%→5.5% στους 3 μήνες, 5.7% στους 6 μήνες). Οι αλλαγές στην LFD δεν ήταν σημαντικές.
• Πίεση αίματος: Η συστολική αρτηριακή πίεση (ΣΑΠ) μειώθηκε στην KD στους 3 μήνες (131.2→123.1 mmHg), αλλά δεν ήταν διαφορετική μεταξύ των ομάδων συνολικά. Οι αλλαγές στην LFD δεν ήταν σημαντικές.
• Λιπίδια: Τα τριγλυκερίδια μειώθηκαν και στις δύο ομάδες (σημαντικά στους 3 μήνες σε κάθε ομάδα). Η HDL αυξήθηκε κατά 6 μήνες και η LDL αυξήθηκε στους 3 μήνες στη νόσο KD, χωρίς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.
• Μεταβολίτες: Ευρείες μειώσεις στους μεταβολίτες διακλαδισμένης αλυσίδας, αρωματικούς και άλλους μεταβολίτες που σχετίζονται με αμινοξέα παρατηρήθηκαν και στις δύο ομάδες (21/29 μεταβολίτες στους 3 μήνες· 22/29 στους 6 μήνες), υποδηλώνοντας ευαίσθητες αντιδράσεις βιοδεικτών στην αλλαγή του τρόπου ζωής.
• Κετόνες: Η μόνη διαφορά μεταξύ των ομάδων ήταν η υψηλότερη τιμή β-υδροξυβουτυρικού οξέος στη νόσο KD στους 3 μήνες. Η συχνότητα της αυτοπαρακολούθησης της κέτωσης μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου.

Συνολικά, η ψηφιακή υποστήριξη του τρόπου ζωής ήταν εφικτή σε αυτήν την κυρίως ισπανόφωνη ομάδα. Τόσο η KD όσο και η LFD προκάλεσαν απώλεια βάρους και ευνοϊκές αλλαγές στα τριγλυκερίδια. Η KD έδειξε βελτιώσεις εντός της ομάδας στην HbA1c και τη βραχυπρόθεσμη SBP. Ωστόσο, εκτός από τα επίπεδα κετονών, δεν υπήρχαν σημαντικά κλινικά ή μεταβολικά αποτελέσματα που να διέφεραν σημαντικά μεταξύ των διαιτητικών ομάδων, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μεγαλύτερες, μακρύτερες δοκιμές που να ενσωματώνουν ψηφιακά εργαλεία με ανατροφοδότηση μεταβολιτών για την εξατομίκευση της συμμόρφωσης και των αποτελεσμάτων της θεραπείας.