ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Κριτική Ανασκόπηση της Κετογονικής Δίαιτας σε όλο το συνεχές του καρκίνου για το νευρογλοίωμα: Επισκοπήσεις από την οπτική γωνία μιας Ιατρικής Διατροφικής Θεραπείας (MNT)

Η κετογονική δίαιτα έχει τραβήξει την προσοχή ως πιθανή συμπληρωματική θεραπεία για νευρογλοιώματα, συμπεριλαμβανομένου του γλοιοβλαστώματος και του αστροκυττώματος. Αυτοί οι επιθετικοί όγκοι του εγκεφάλου έχουν χαμηλά ποσοστά επιβίωσης, με τις τρέχουσες θεραπείες να προκαλούν συχνά σημαντικές παρενέργειες που επηρεάζουν τη διατροφή και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η κετογονική δίαιτα (KD) μπορεί να βοηθήσει μετατοπίζοντας την πηγή ενέργειας του εγκεφάλου από τη γλυκόζη στις κετόνες, μειώνοντας ενδεχομένως την ανάπτυξη του όγκου και ανακουφίζοντας τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη θεραπεία.

Μια πρόσφατη ανασκόπηση εξέτασε τον ρόλο της KD σε όλο το συνεχές του καρκίνου - από την πρόληψη έως την επιβίωση - με έμφαση στην ιατρική διατροφική θεραπεία (MNT) που παρέχεται από εγγεγραμμένους διαιτολόγους-διατροφολόγους (RDNs). Ενώ η έρευνα για την KD για τα γλοιώματα είναι πολλά υποσχόμενη, παραμένει περιορισμένη και ασυνεπής, με έλλειψη τυποποιημένων πρωτοκόλλων σχετικά με τη σύνθεση των μακροθρεπτικών συστατικών και την κλινική αποτελεσματικότητα. Η ανασκόπηση τονίζει επίσης τη σημασία των RDNs στην υποστήριξη των ασθενών που λαμβάνουν κετογονικές θεραπείες για να διασφαλιστεί η βέλτιστη συμμόρφωση και ασφάλεια.

Σημαντικά ευρήματα:

• Η KD προκαλεί κέτωση, μετατοπίζοντας τον μεταβολισμό του εγκεφάλου από τη γλυκόζη στις κετόνες, μειώνοντας ενδεχομένως την ανάπτυξη του όγκου.
• Αρκετές μελέτες έδειξαν βελτιώσεις στη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση και τα επίπεδα ενέργειας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Ωστόσο, σε μια τυχαιοποιημένη δοκιμή, η διαταραχή KD σε συνδυασμό με διαλειμματική νηστεία οδήγησε σε σημαντικές μεταβολικές αλλαγές, αλλά δεν είχε επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής ή τη γνωστική λειτουργία.
• Η απώλεια βάρους και όρεξης ήταν συχνή, με μείωση του ΔΜΣ 5-10% σε ορισμένους συμμετέχοντες.
• Μερικοί συμμετέχοντες παρουσίασαν βελτιωμένο έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων, ενώ άλλοι είχαν επιδεινώσει τη σοβαρότητα των κρίσεων.
• Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιελάμβαναν γαστρεντερική δυσφορία και «κετο-γρίπη» λόγω απώλειας υγρών και αφυδάτωσης.

Η ανασκόπηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, ενώ η KD δείχνει πολλά υποσχόμενη για τη διαχείριση των νευρογλοιωμάτων, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τη θέσπιση τυποποιημένων κλινικών κατευθυντήριων γραμμών και την αξιολόγηση μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων. Η συμμετοχή των RDN είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της ασφάλειας και της τήρησης της δίαιτας.