Ψυχιατρικές διαταραχές

Επίδραση στα συμπτώματα και ασφάλεια της κετογονικής θεραπείας σε ενήλικες με νευρική ανορεξία: μια δοκιμή σκοπιμότητας

Παρά την αποκατάσταση του βάρους, πολλά άτομα με νευρική ανορεξία (ΑΝ) συνεχίζουν να εμφανίζουν επίμονα συμπτώματα διατροφικής διαταραχής και υψηλά ποσοστά υποτροπής. Οι ερευνητές διερεύνησαν εάν μια κετογονική διαιτητική θεραπεία (ΚΔ) θα μπορούσε να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ενήλικες με ΑΝ και εάν θα μπορούσε να βελτιώσει την ψυχοπαθολογία της διατροφικής διαταραχής και τα σχετικά ψυχολογικά συμπτώματα.

Στη μελέτη συμμετείχαν 22 γυναίκες ηλικίας 18-45 ετών με ανοσία των 45 ετών, οι οποίες είτε είχαν αποκατασταθεί το βάρος τους είτε ήταν ελαφρώς λιποβαρείς (ΔΜΣ >17.5 kg/m²). Οι συμμετέχουσες ακολούθησαν μια κετογονική δίαιτα σχεδιασμένη να παρέχει περίπου το 70% των θερμίδων από λίπος, το 20% από πρωτεΐνες και το 10% από υδατάνθρακες για 14 εβδομάδες. Η παρέμβαση είχε ως στόχο τη διατήρηση του σωματικού βάρους και όχι την πρόκληση απώλειας βάρους. Η διατροφική κέτωση παρακολουθούνταν μέσω μετρήσεων β-υδροξυβουτυρικού (BHB) στο αίμα που λαμβάνονταν καθημερινά κατά τη διάρκεια των πρώτων 14 ημερών και στη συνέχεια εβδομαδιαίως, με στόχο το εύρος BHB 0.5-3.0 mmol/L. Οι συμμετέχουσες παρακολουθούνταν εβδομαδιαίως για το σωματικό βάρος, τα επίπεδα κετονών, τα συμπτώματα και τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Αποτελέσματα / Βασικά ευρήματα

Σκοπιμότητα και διατήρηση:

• Δεκαοκτώ από τους 22 συμμετέχοντες (82%) ολοκλήρωσαν την παρέμβαση των 14 εβδομάδων.

Σωματικό βάρος και ασφάλεια:

• Ο ΔΜΣ παρέμεινε σταθερός καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης, χωρίς κανένας συμμετέχων να πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο ΔΜΣ των 17.5 kg/m².
• Η μέση μεταβολή του ΔΜΣ δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
• Δεν παρατηρήθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
• Οι αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γενικά ήπιες και παροδικές, συμπεριλαμβανομένης της ναυτίας, της δυσκοιλιότητας και της αφυδάτωσης.

Συμπτώματα διατροφικής διαταραχής: 

• Ερωτηματολόγιο Εξέτασης Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q) Οι συνολικές βαθμολογίες βελτιώθηκαν σημαντικά.
• Σημαντικές βελτιώσεις παρατηρήθηκαν επίσης στις υποκλίμακες συγκράτησης, ανησυχίας για το φαγητό, ανησυχίας για το σχήμα και ανησυχίας για το βάρος (όλες οι p < 0.001).
• Μέχρι την ολοκλήρωση της μελέτης, το 72% των συμμετεχόντων που ολοκλήρωσαν τη μελέτη είχαν βαθμολογίες EDE-Q εντός του φυσιολογικού εύρους.

Κατάθλιψη: 

• Οι βαθμολογίες Beck Depression Inventory μειώθηκαν σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p < 0.001).
• Οι βαθμολογίες κατάθλιψης ομαλοποιήθηκαν σε όλους τους συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν τη μελέτη.

Ψυχολογικά και συμπεριφορικά αποτελέσματα: 

• Σημαντικές βελτιώσεις παρατηρήθηκαν στη δυσαρέσκεια με το σώμα, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την προσωπική αποξένωση, το άγχος, την κλινική βλάβη και την αποφυγή βλάβης.
• Η εμπιστοσύνη στα σημάδια πείνας και κορεσμού αυξήθηκε σημαντικά.
• Η δυσφορία κατά το γεύμα μειώθηκε σημαντικά.

Τρίμηνη παρακολούθηση: 

• Το τριάντα εννέα τοις εκατό των συμμετεχόντων συνέχισε την κετογονική θεραπεία μετά την ολοκλήρωση της μελέτης.
• Επιδείνωση των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε στο 28% όσων διατήρησαν την ΚΤ σε σύγκριση με το 64% όσων τη διέκοψαν.

Συμπέρασμα

Αυτή η μελέτη σκοπιμότητας υποδηλώνει ότι η κετογονική διαιτητική θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια σε ενήλικες με νευρική ανορεξία που έχουν αποκαταστήσει το βάρος τους ή είναι ελαφρώς λιποβαρείς, χωρίς να προκαλείται κλινικά σημαντική απώλεια βάρους. Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν βελτιώσεις στα συμπτώματα της διατροφικής διαταραχής, στην κατάθλιψη και σε διάφορες μετρήσεις ψυχολογικής ευεξίας. Ωστόσο, επειδή η μελέτη ήταν μικρή, περιελάμβανε μόνο γυναίκες και δεν υπήρχε ομάδα ελέγχου, τα ευρήματα θα πρέπει να θεωρηθούν προκαταρκτικά. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται μεγαλύτερες τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές για να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα της κετογονικής θεραπείας και να διευκρινιστούν οι υποκείμενοι μηχανισμοί της.